Drucken PDF

 

 

 

DÜVAZ İMAM VE DEYİŞLER


Kime Ne

Ben yitirdim, ben ararım,yar benimdir kime ne

Gah girerim öz bağıma,gül dererim kime ne


Gah giderim medreseye, ders okurum Hak için

Gah giderim meyhaneye,dem çekerim kime ne


Sofular haram demişler bu aşkın şarabına

Ben doldurur,ben içerim,günah benim kime ne


Ben melamet gömleğini deldim,taktım eynime

Ar-u namus şişesini taşa çaldım,kime ne


Gah çıkarım gökyüzüne,hükmederim kaf ve kaf

Gah inerim yeryüzüne, yar severim kime ne


Kelp rakip böyle diyormuş'güzel sevmek pek günah'

Ben severim sevdiğimi,günah benim kime ne


Sofular secde ederler mescidin mihrabına

Yar eşiği secdeğahım,yüz sürerim, kime ne


Nesimi'ye sordular ki,yarin ile hoş musun

Hoş olayım olmayayım,o yar benim kime ne

Nesimi

****

Canım erenlere kurban

Serim meydanda meydanda

İkrarım ezelden kadim

Canım meydanda meydanda


Yanarım yoktur dumanım

Gönlümde yoktur gümanım

İstersen al malım  canım

Varım meydanda meydanda


Kellem koltuğuma aldım

Kan ettim kapına geldim

Ettiğime pişman oldum

Dar'ım meydanda meydanda


Münkir rakipten kaçın

Müminim hulle biçin

Ben bülbülüm bir gül için

Zarım meydanda meydanda


Gerçek olan olur gani

Gani olan olur veli

Nesimi'yem yüzün beni

Derim meydanda meydanda

Nesimi

*****

pir divanına uğradım

pirin divanı güldür gül

oturmuş köşk sarayına

taht-ı revanı güldür gül


gülden terazi tutarlar

gül alırlar gül satarlar

gül ile gülü tartarlar

çarşı pazar güldür gül


kurusu güldür yaşı gül

toprağı güldür taşı gül

has bahçenin içindeki

servi çenarı güldür gül


gülden değirmen döndürür

gine gülden gül övünür

akar arkı döner çarkı

bendi pınarı güldür gül


güle gül seyyid nesimi

haklı nefesleri güldür

hak oturur mihman canla

cemi'-i canlar güldür gül

Nesimi

*****

Muhammed Ali'nin aldım elini

Hak deyip tuttuğum elden ayrılmam

Oniki İmamın tuttum yolunu

Hak deyip tuttuğum yoldan ayrılmam


Mürşidin nefesi Hak nefesidir

Mürşid sözün tutmayanlar asidir

Mürşidin rızası Hak rızasıdır

Hak deyüb tuttuğum yoldan ayrılmam


Mürşidin gittiği Veli yoludur

Gitme dediğine gitmemelidir

Zahir, batın da Muhammed Ali'dir

Hak deyüb tuttuğum yoldan ayrılmam


Hak erenler bir araya derilse

Cümle aşıklara nasib verilse

Aşikare Hak göziyle görülse

Hak deyüb tuttuğum yoldan ayrılmam


Şah Hatayi'm Hak bil tuttuğun eli

Zahirde batında Hak gördü seni

Gerçek erenlerden aldım haberi

Hak deyüb tuttuğum yoldan ayrılmam

Şah Hatayi

*****

Bir gün Muhammed evde otururken

Dört melâik ana nidâ getürdü

Selmân’ın çeğnide geldi bir oğlan

Ne güzel izzetle kelâm getürdü


Muhammed oğlanın selâmın aldı

Kalkuben ayağa buyurun dedi

Muhammed oğlana yerini verdi

Oğlan geçti seccâdeye oturdu


Cebrâil der bu oğlanı bilsevüz

İzzet edüb selâmını alsavuz

Üstümüzde benlik vardır görsevüz

Ayağına yüzümüzü sürüdü


Muhammed ider bu oğlan Ali’dir

İns ü cinn ü meleklerden uludur

Gerçeklerin izzet etmek yoludur

İşitti Cebrâil özün yitürdü


Ali yaradılmış mısın sen dedi

Muhammed yüzünü gördü dost dedi

Melekler Ali’den nişan istedi

Zühre yıldızın alnında getürdü


Oğlanın Ali idüğün bildiler

Mürvet deyüben dârına durdular

Özlerine hayli sitem sürdüler

Birisi cennetten elma getürdü


Elmayı getürüb tercemân kodu

Şah eline alub çâr pâre kırdı

Birini Muhammed nitti gördü

Uçan melekler dergâha yetürdü


Hakk Teâlâ gör nice nazar kıldı

Cümle velâyeti Şah ana verdi

Biri Düldül biri Zülfikâr oldu

Fâtıma vü Kanber anda yaturdu


Şah Hatâyî eydür özün bilenler

Arayub özünde gevher bulanlar

Üstad nazarında kâmil onlalar

Anlar da özün dergâha yetürdü

Şah Hatayi

*****


ÇERAĞ DÜVAZI

Hata ettim Huda yaktı delili

Muhammed Mustafa yaktı delili


Ol Âl-i aba’dan Hayder-i Kerrar

Aliyyü’l Mürteza yaktı delili


Hatice’tül Kübra Fâtıma Zehra

Ol Hayrü’n-nisa yaktı delili


İmam Hasan aşkına girdim meydana

Hüseyn-i Kerbela yaktı delili


İmam Zeynel, İmam Bâkır-ü Câfer

Kâzım, Mûsa Rıza yaktı delili


Muhammed Takî’den hem Ali Nakî

Hasan-ül Askeri yaktı delili


Muhammed Mehdi-i ol sahib zaman

Eşiğinde âyet yaktı delili


Bilirim günahım hadden aşubdur

Hünkâr-ı evliya yaktı delili


On İki İmamdandır bu nur HATAYÎ

Şîr-i Yezdan Ali yaktı delili

Hatayi

*****

Ali’nin sırrına ereyim dersen

Bir mürşüd-i kamil bul da öyle gel

Küfrünü imana sayayım dersen

Var kendi küfrünü bil de anda gel


Şeriat manisin insana sözdür

Tarikat sözümüz gece gündüzdür

Gönül bahri aşktır derya denizdir

Bahri ol ummana dal da anda gel


Pişir de öyle gel kendi sözünü

İki babdan ayırma sakın gözünü

Mürşide teslim eyle bütün özünü

Musahip kapısını bulda anda gel


Cellat ol da kendi nefsine kıyıver

Arif ol da her maniden duyuver

Cesedin kendi elinle yuyuver

Kendi namazını kıl da anda gel


ŞAH HATAYİ’yim mani söylerim dilden

Ayır öz nefsini kibir ile kinden

Ölmeyene nasip yoktur bu yoldan

Var ölmeden evvel öl de anda gel

Şah Hatayi

*****

Şu Dünyanın Ötesine

Vardım Diyen Yalan Söyler

Baştan Başa Safasını

Sürdüm Diyen Yalan Söyler


Ark Kazarlar Argın Argın

Felek Çevirmekte Çarkın

Bu Dünyada Mal Ve Mülküm

Vardır Diyen Yalan Söyler


Kuru Ağaçta Olur Gazel

Kendi Okur Kendi Yazar

Ahdi Bütün Hüsnü Güzel

Vardır Diyen Yalan Söyler


Şah Hatayi'm Der Varılmaz

Varılırsa Da Gelinmez

Rehbersiz Hiç Yol Bulunmaz

Buldum Diyen Yalan Söyler

Şah Hatayi

*****

Gönül ne gezersin seyran yerinde

Âlemde her şeyin var olmayınca

Olura olmaza dost deyip gezme

Bir ahdine bütün yâr olmayınca


Yürü sôfi yürü, yolundan azma

Elin gıybetine kuyular kazma

Varıp her dükkânda metaın çözme

Yanında mürşidin var olmayınca


Kalktı havalandı gönlümün kuşu

Kavga, gıybet etmek kötünün işi

Üstadın tanımaz bunda her kişi

Anın kim mürşidi er olmayınca


Varıp bir kötüye sen olma nöker

Çarhına değer de dolunu döker

Ne Hüdâ’dan korkar, ne hicap çeker

Bir kötüde namus; âr olmayınca


Şah Hatayi ’m edem bu sırrı beyan

Kâmil midir cahil sözüne uyan

Bir baştan ağlamak ömredir ziyan

İki baştan muhip yâr olmayınca

Şah Hatayi

*****


Gönül ne durursun sen varsana

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Varıp eşiğine yüzün sürsene

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz


Mürşidin arayan gitti arayı

Arayanlar buldu derde çareyi

Yüzbin okur ise akda karayı

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz


Bu dünyada durdukça eğer dursan da

On dünya dolusu kitap görsen de

Her harfine binbir mana versen de

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz


Halil yaptı Kâbe’yi oldu delil

Farz oldu varmayanlar oldu melil

Muhammed’e rehber oldu Cebrail

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz


Hatayi sözün manisin ver dedi

Yar ile ettiğin ahde dur dedi

Cebrail, Musa’ya Hızır’a var dedi

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Hatayi

*****

Sözünü bir söyleyenin

Sözünü eder sağ bir söz

Pir nefesin dinleyenin

Yüzünü eder ağ bir söz


Bir söz vardır halk içinde

Dahi söz var hulk içinde

Olmaya ki delk içinde

Deyesin çarkadağ bir söz


Söz vardır kestirir başı

Söz vardır keser savaşı

Söz vardır ağulu aşı

Bal ilen eder yağ bir söz


Sözünü yahşi pişürgil

Yahşi us ile düşürgil

Yaramazını şeşirgil

Canına olur dağ bir söz


İsterem göreyim yari

Bu remzi anlagıl varı

Hezaran gevher dinarı

Eder kara toprağ bir söz


Şah Hatayi ayatından

Sözün söyle öz zatından

Olmaya kim pir katından

Seni ede ırağ bir söz

Hatayi

*****


Kırklar Meydanına Vardım

Gel Beri Ey Can Dediler

İzzet İle Selam Verdiler

Gel İşte Meydan Dediler


Kırklar Bir Yerde Durdular

Otur Deyü Yer Verdiler

Önüme Sofra Serdiler

El Lokmaya Sun Dediler


Kırkların Kalbi Durudur

Gelenin Kalbi Arıdır

Gelişin Kandan Beridir

Söyle Sen Kimsin Dediler


Gir Semaa Bile Oyna

Silinsin Açılsın Ayna

Kırk Yıl Kazanda Dur Kayna

Dahi Çiğ Bu Ten Dediler


Gördüğünü Gözün İle

Söyleme Sen Sözün İle

Andan Sonra Bizim İle

Olasın Mihman Dediler


Düşme Dünya Mihnetine

Talip Ol Hak Hazretine

Ab-ı Zemzem Şerbetine

Parmağını Ban Dediler


Şah Hatayi'm Nedir Halin

Hakk'a Şükr Et Kaldır Elin

Gıybetten Kese Gör Dilin

Her Kula Yeksan Dediler

Şah Hatayi

*****


Gidi Yezid bize Kızılbaş demiş

Meğer Şah'ı sevmiş dese yoludur

Yetmiş iki millet sevmezler şahı

Biz severiz Şah'ı Merdan Ali'dir


Kırkımız da bir katara dizildik

Hak Muhammed ümmetine yazıldık

Hakikat şerbeti olduk ezildik

Biz içeriz bize sunan Ali'dir


Gidi Yezid bizler haram yemedik

Batındaki gördüğümüz demedik

İkrar birdir dedik geri dönmedik

Yedileriz birincimiz Ali'dir


Muhammed dinidir bizim dinimiz

Cibril-i Emin'dir hem rehberimiz

Tarikat altından geçer yolumuz

Biz müminiz mürşidimiz Ali'dir


Pir Sultan'ım Nesimi'dir pirimiz

Evvel kurban ettik Şah'a serimiz

On İki İmam meydanında dârımız

Biz şehidiz serdarımız Ali'dir

Pir Sultan Abdal

*****


Hıdır Paşa bizi berdâr etmeden

Açılın kapılar Şah’a gidelim

Siyaset günleri gelip yetmeden

Açılın kapılar Şah’a gidelim


Gönül çıkmak ister Şah’ın köşküne

Can boyanmak ister Ali müşküne

Pirim Ali On’ki İmam aşkına

Açılın kapılar Şah’a gidelim


Her nereye gitsem yolum dumandır

Bizi böyle kılan and ü amandır

Zincir boynum sıktı halim yamandır

Açılın kapılar Şah’a gidelim


Yaz selleri gibi akar çağlarım

Hançer aldım ciğerciğim dağlarım

Garip kaldım şu arada ağlarım

Açılın kapılar Şah’a gidelim


Ilgıt ılgıt eser seher yelleri

Yâre selâm eylen Urum erleri

Bize peyik geldi Şah bülbülleri

Açılın kapılar Şah’a gidelim


Biz taze sevgidir yeni beğendim

Anam atam yoktur vere öğüdüm

Kıyman beyler kıyman ben genç yiğidim

Açılın kapılar Şah’a gidelim


Pir Sultan’ım eydür mürvetli Şah’ım

Yaram baş verdi sızlar ciğergâhım

Arşa direk direk olmuştur ahım

Açılın kapılar Şah’a gidelim

*  *  * * *



Bize de Banaz’da Pir Sultan derler

Bizi kem kişi de bellemesinler

Paşa huddamına tenbih eylesin

Kolum çekip elim bağlamasınlar


Hüseyn Gazi binse gelse atına

Dayanılmaz çarh-ı felek zâtına

Benden selâm olsun ev külfetine

Çıkıp ele karşı ağlamasınlar


Ala gözlüm zülfün kelep eylesin

Döksün mah yüzüne nikap eylesin

Ali Baba Hak’tan dilek dilesin

Bizi dâr dibinde eğlemesinler


Eğer Ali Baba söze uyarsa

Ferman büyük yerden beyler kıyarsa

Ala gözlü yavrularım duyarsa

Al’ın çözüp kara bağlamasınlar


Surrum işlemedi kaddim büküldü

Beyaz vücudumun bendi söküldü

Önüm sıra Kırklar Şah’a çekildi

Daha beyler bizi dillemesinler


Pir Sultan Abdal’ım coşkun akarım

Akar akar dost yoluna bakarım

Pirim aldım seyrangâha çıkarım

Yıldızdağı seni yaylamasınlar

Pir Sultan Abdal

*****


Derdim Çoktur Hangisine Yanayım

Yine Tazelendi Yürek Yarası

Ben Bu Derde Ner de Derman Bulayım

Meğer Şah Elinden Ola Çaresi

Efendim Efendim Benim Efendim

Benim Bu Derdime Derman Efendim


Türlü Donlar Giyer Gülden Naziktir

Bülbül Çevreyleme Güle Yazıktır

Çok Hasretlik Çektim Bağrım Eziktir

Güle Gelir Gelir Canlar Paresi

Efendim Efendim Benim Efendim

Benim Bu Derdime Derman Efendim


Benim Uzun Boylu Serv-i Çınarım

Yüreğime Bir Od Düştü Yanarım

Kıblem Sensin Yönüm Sana Dönerim

Mihrabımdır İki Kaşın Arası

Efendim Efendim Benim Efendim

Benim Bu Derdime Derman Efendim


Dilar İle Muhabbete Doyulmaz

Muhabbetten Kaçan İnsan Sayılmaz

Münkir Üflemekle Çırağ Soylunmaz

Tutusunca Yanar Aşkın Çırası

Efendim Efendim Benim Efendim

Benim Bu Derdime Derman Efendim


Pir Sultan'ım Katı Yüksek Uçarsın

Selamsız Sabahsız Gelir Geçersin

Aşkı Muhabbetten Niçin Kaçarsın

Böyle Midir İlimizin Töresi

Efendim Efendim Benim Efendim

Benim Bu Derdime Derman Efendim

Pir Sultan

*****


Emek çektim bir ev yaptim erenler

Yine bu güzele bildiremedim

Bahar geldi çiçek bitti ot bitti

Toprak güldü tasi güldüremedim


Yüregimde belli belli yaralar

Seytan kalbin almis gözün köreler

Hakk'in niyaz eylemeye âr eyler

Egilip bir secde kildiramadim


Hû demine bir ikrari güdenin

Tu yüzüne ikrarindan dönenin

Pîr Sultan'im münafigin nâdanin

Gönül aynasini sildiremedim

Pir Sultan

*****

Gel benim sari tamburam

Sen ne için inilersin

Içim oyuk derdim büyük

Ben anin'çin inilerim


Koluma taktilar teli

Söyletirler bin bir dili

Öldüm ayn-i cem bülbülü

Ben anin'çin inilerim


Koluma taktilar perde

Ugrattilar bin bir derde

Kim konar kim göçer burda

Ben anin'çin inilerim


Gögsüme tahta döserler

Durmayip beni oksarlar

Vurdukça bagrim deserler

Ben anin'çin inilerim


Gel benin sari tamburam

Dizler üstünde yatiram

Yine kirildi hatiram

Ben anin'çin inilerim


Sari tamburadir adim

Göklere agar feryadim

Pîr Sultan'imdir üstadim

Ben anin'çin inilerim

Pir Sultan

*****


Gurbet Elde

Gurbet elde bir hal geldi başıma,

Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir.

Derman arar iken derde düş oldum,

Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir.


Hüma kuşu suya düştü ölmedi,

Dünya Sultan Süleyman'a kalmadı.

Dedim yâre gidem nasip olmadı,

Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir.


Kağıda yazarlar ufak yazılar,

Anasız olur mu körpe kuzular.

Yürek yaralıdır, ciğer sızılar,

Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir.


Pir Sultan Abdal'ım böyle buyurdu,

Ayrılık donları biçti giydirdi.

Ben ayrılmaz idim felek ayırdı

Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir.

Hak için kendini kurbân eylelen

Pir Sultan

*****


Hak için kendini kurbân eylelen

Şah-ı Merdan oğlu İmam Hüseyin

Cümle erenlere fermân eyleyen

Erenler serdârı İmam Hüseyin


Muhammed Ali'nin çeşmi çırağı

Erenler yolunun gülşeni bağı

Ciğerler pâresi gönül durağı

Gözlerimin nûru İmam Hüseyin


Ceddi Muhammed'dir atası Ali

Anası Fâtıma cihan evveli

Cümle evliyâlar ederler beli

Evliyâlar pîri İmam hüseyin


Bâtının sultânı mü'minler şâhı

Gaib aleminin şems ile mâhı

Şah Hüseyn'im deyü ederler âhı

Mâtem ile zârı İmam Hüseyin


Pir Sultan'ım eydür tutar dâmânım

Dostunun dostuyuz biz hânedânın

Dü çeşmi değil mi Şah-ı Merdânın

Erenler hünkârı İmam Hüseyin

Pir Sultan

*****

Koyun beni Hak aşkına yanayım

Dönen dönsün ben dönmezem pirimden

Pirimden dönüpde mahrum mu olayım

Dönen dönsün ben dönmezem pirimden


Benim pirim gayet ulu kişidir

Yediler ulu'su Kırklar eşidir

On İki İmam'ların server başıdır

Dönen dönsün ben dönmezem pirimden


Kadı'lar müftüler fetva yazarsa

İşte kement işte boynum asarsa

İşte hançer işte kellem keserse

Dönen dönsün ben dönmezem pirimden


Ulu mahşer olur divan kurulur

Suçlu suçsuz gelir anda derilir

Piri olmayanlar anda bilinir

Dönen döngün ben dönmezem pirimden


Pir Sultan'ım arşa çıkar ünümüz.

0 da bizim ulumuzdur pirimiz

Hakk'a teslim olsun garip cammız

Dönen döngün ben dönmezem pirimden

Pir Sultan